Huisdier van de maand 

 

November: Leentje heeft er eindelijk weer oren naar

Leentje heeft er eindelijk weer oren naar

Leentje's oorontsteking wil maar niet over. Een wolf in schaapskleren is het, een monster, deze nare bacterie.

Leentje is een Engelse Cocker Spaniel met zwarte zijde-achtige krullen en een zilveren snoet. Leentje´s baasje heeft haar uit het asiel in Beilen opgehaald. Daar had ze al steeds last van oorontstekingen. Die waren wel behandeld, maar het kwam steeds terug.

Een vervelende bacterie
Toen Leentje bij ons kwam hebben we met een speciaal wattenstaafje wat rommel uit de oren gehaald om op te sturen naar het laboratorium. Uit de kweek bij het lab kwam dat Leentje een vervelende bewoner in haar oren heeft: de Pseudomonas bacterie. En deze bacterie blijkt multi-resistent. Dat betekent dat hij zich weinig aantrekt van wat voor antibioticum dan ook.

Spoelen en zalven
We hebben het natuurlijk wel geprobeerd. Met speciale zalven en spoelvloeistof die deze bacterie tegen moeten gaan. In het begin waren de oren echt heel smerig: Leentje’s oren stonden vol met een grijs-beige stroperige smurrie die ook nog eens heel erg stonk. Dapper is Leentjes baasje steeds aan het behandelen geslagen. Maar over ging het niet. Omdat we weten dat oorontstekingen vaak komen door een allergie zijn we ook met medicijnen daarvoor gestart.

Een muilkorf om
We hebben Leentje doorverwezen naar een dermatoloog. De dermatoloog is verder gegaan met dezelfde spoelvloeistof en zalven, maar heeft ook het voer van Leentje aangepast naar een speciaal anti allergisch voer. Het was heel belangrijk dat Leentje echt niets anders binnen zou krijgen. Daarom moest Leentje buiten met een muilkorf om lopen. Dat was wel een gek gezicht. Een baasje op leeftijd, de liefste hond die je je voor kan stellen, en dan met een muilkorf om! Het was nogal wat. En ook niet altijd leuk voor de baas.

Onder een roesje
Maar, het moet gezegd worden: het hielp! Toch ging het niet echt helemaal over. Een wolf in schaapskleren is het, een monster, deze nare bacterie. Uiteindelijk heeft de dermatoloog onder een roesje de oren gespoeld, en ook door een piepklein gaatje in het trommelvlies het middenoor gespoeld en daar zalf in achtergelaten.

Leentje’s oren stinken nu niet meer, en ze kan veel beter horen! Knap van baas en beestje! Gelukkig mag Leentje nu weer zonder muilkorf over straat.


Eerdere huisdieren van de maand