Huisdier van de maand 

 

Oktober: Chanel kruipt door het oog van de naald

Chanel kruipt door het oog van de naald
We hebben “voor de zekerheid” een echo gemaakt om de baarmoeder uit te sluiten als oorzaak. Bij niet gesteriliseerde teefjes zijn we namelijk ALTIJD erg alert op baarmoederontsteking. Toen we de echobeelden zagen, schrokken we enorm.
De dierenarts is verbaasd over Chanel:
“Chanel is keihard, het enige wat duidelijk opviel was dat ze een best wel dikke buik had, die gespannen aanvoelde. En dat terwijl ze nauwelijks gegeten had de laatste vijf dagen. Verder voelde ze vooral erg koud aan. Omdat het algemeen onderzoek verder niets opleverde, hebben we “voor de zekerheid” een echo gemaakt om de baarmoeder uit te sluiten als oorzaak. Bij niet gesteriliseerde teefjes zijn we namelijk ALTIJD erg alert op baarmoederontsteking.

Toen we de echobeelden zagen, schrokken we enorm. Zelf Chanels ‘oppasmoeder’ zag het gelijk. Grote ampullen vol met vocht vulden haar buik. Het was onverantwoord om nog langer te wachten, dus ze mocht gelijk blijven en werd nog in de lunchpauze geopereerd. Een enorme baarmoeder met pus, die gelukkig net niet geknapt was werd verwijderd, kantje boord!

Eigenlijk ging de operatie zonder complicaties. Maar helaas. Waarschijnlijk zijn de gifstoffen die zo’n ontsteking met zich meebrengt toch in de bloedbaan gekomen. Chanel mocht naar huis, maar bleef zo koud en ziek. De volgende dag moest ze weer opgenomen worden en aan het infuus om de bloedvergiftiging tegen te gaan. Haar nieren en lever functioneerden niet goed meer. De dagen daarna hebben we ons grote zorgen gemaakt.”

Het was erop of eronder voor Chanel, maar langzaam krabbelde ze op. Voor het team van de dierenkliniek was het geen straf om Chanel te verzorgen, zo ontzettend lief was en is ze!
“Nu zijn we 3 weken verder en lijkt het erop dat we eindelijk uit de gevarenzone zijn..” vertelt de dierenarts.

Chanel’s baasjes zijn ook weer een beetje van de schrik bekomen. Chanel is nu weer sterk genoeg om voor de controles lopend naar de kliniek te komen. “Chanel is zo super lief en enthousiast! Ze is een Engelse Stafford van zes jaar oud. Ze houd van alles wat leeft om haar heen. Zo heeft ze al een aantal diersoorten als vriend gehad. Ze speelt met katten, hamsters, tamme kraaien, kippen en honden. Ook voor mensen is Chanel altijd lief, als ze een kindje ziet wil ze hem of haar graag kusjes geven. Ze houd erg van rennen in het bos samen met haar zusje Lindsey. De band die wij als baasjes met haar hebben is heel hecht. Ze begrijpt alles wat wij zeggen en doet alles wat we van haar vragen. Chanel is een goed voorbeeld van hoe een hond zou moeten zijn.” vertellen Chanel’s baasjes.

Het was dus heel erg schrikken voor Chanel’s baasjes toen het zo mis bleek te zijn, terwijl Chanel nauwelijks iets had laten merken. Het is een van de lastigste keuzes waar je als hondenbaasje voor komt te staan: laat je je hond ‘helpen’ of niet? Bij Chanel was de baarmoeder ontstoken en dan heb je geen keuze. Maar als je een jonge, gezonde hond hebt, wanneer kies je dan voor castratie of sterilisatie?

Een reu castreren wordt vaak gedaan als de hormonen iets te hard rondgieren (dominant, achter de dames aan, overal plasjes of bijvoorbeeld last van de prostaat of een voorhuidontsteking). Kortom: vaak dus pas als zich een reden heeft aangediend.

Bij teefjes ligt dat anders. Die worden juist gesteriliseerd om problemen te voorkomen: dus vóórdat er een reden is. Niet gesteriliseerde teefjes hebben namelijk een veel grotere kans op baarmoederproblemen (zoals baarmoederontsteking wat Chanel had, of baarmoedertumoren) en ook melkkliertumoren. Hoe vaker een teefje loops is geweest, hoe groter zelfs de kans op deze problemen. Gelukkig kunnen we tegenwoordig steriliseren door middel van de kijkoperatie (laparoscopie), waardoor het veel minder belastend is.
Wil je niet met je hond fokken? Besluit dan het liefst vroeg en voorkom daarmee een hoop ellende op latere leeftijd!

Eerdere huisdieren van de maand